അമ്മ മാത്രം
കവിത - രാജന് കിണറ്റിങ്കര
കവിത
രാജൻ കിണറ്റിങ്കര
എത്ര നിറഞ്ഞിട്ടും
തുളുമ്പാതെ
ഒരു കിണർ
" കണ്ണുകൾ "
എത്ര ഊതിയിട്ടും
അണയാത്ത
തിക്കനൽ
"പുഞ്ചിരി "
എത്ര പുകഞ്ഞിട്ടും
കരി പടരാത്ത
ഒരടുക്കള
"മനസ്സ് "
എത്ര വിളമ്പിയിട്ടും
ഒഴിയാത്ത
മൺകലം
" സ്നേഹം "
എത്ര മുറിവേറ്റാലും
ചോര കിനിയാത്ത
ഒരു ദേഹം
" സഹനം "
കൊടുത്തതൊന്നും
എഴുതി വയ്ക്കാത്ത
കണക്കു പുസ്തകം
" നിസ്വാർത്ഥത "
ഏത് വേനലിലും
പൂത്ത് തളിർക്കുന്ന
നിറവസന്തം
" സഹിഷ്ണുത "
എത്ര പെയ്തിട്ടും
തോർന്നൊഴിയാത്ത
കർക്കിടക മഴ
"അമ്മതൻ കരസ്പർശം.."




